ای بهترین من به من بیاموز!

وقتی نامت را صدا می کنم لب هایم نلرزد و زبانم نگیرد

می خواهم دوستت بدارم اما به من بیاموز چگونه!؟

می خواهم نامت را صدا کنم.می خواهم از اعماق وجودم برای تو باشم  می خواهم با هم باشیم 

می خواهم  تو را داشته باشم به من بیامز چگونه !  به من بیاموز تو را چگونه بخوانم !

زندگی معنای خوش دلواپسی است با  منتهای عشق دلواپس وجودت هستم هستی یا نیستی من به

یاد  بودنت خواهم بود و این زندگی اندوهی است که بر روی پلکهایم سنگینی کرد اشک شد و

بارید !

حیف از آن لحظه که من می میرم

رنگ می بازم و من رنگ عدم می گیرم

حسرتم نیست ز رفتن اما

کاش می بودم و من مرگ خودم می دیدم

کاش می بودم و می چشیدم

که ز جبر ازلی بریدم

اینک من ز فنا رسته ام و

در بهشتم عدمم جاویدم 

انـتقام از تو گـرفتن کـار من نیست کـار عشقـه

خيلي وقته ديگه بارون نزده

رنگ عشق به اين خيابون نزده

خيلي وقته ابري پرپر نشده

دل آسمون سبك تر نشده

مه سرد رو تن پنجره ها

مثل بغض توي سينه ي منه

ابر چشمام پر اشكه اي خدا

وقتشه دوباره بارون بزنه

خيلي وقته كه دلم براي تو تنگ شده

قلبم از دوري تو بد جوري دلتنگ شده

بعد تو هيچ چيزي دوست داشتني نيست

كوه غصه از دلم رفتني نيست

حرف عشق تو رو من با كي بگم؟

همه حرفها كه آخه گفتني نيست

خيلي وقته كه دلم براي تو تنگ شده